Bij Borstkankervereniging Nederland weten we hoe verschillend ieders verhaal is. De diagnose, het behandeltraject, de vooruitzichten: ze variëren van persoon tot persoon. Maar bovenal verschilt de manier waarop mensen ermee omgaan.
Soms is er ruimte voor strijdlust, soms juist voor verstilling. Voor de één is het belangrijk om dóór te gaan, de ander zoekt eerst naar houvast. Wat alle verhalen die wij bij BVN horen met elkaar verbindt, is soms moeilijk te vangen in woorden. Maar we weten dat het er is: veerkracht.
Veerkracht is niet hetzelfde als altijd sterk zijn. Het is het vermogen om te buigen, zonder te breken. Om weer op te staan, ook als dat even duurt. Om jezelf opnieuw te leren kennen, in een veranderde werkelijkheid.
In het kader van de borstkankermaand delen we vijf citaten van vrouwen die openhartig en dapper hun verhaal met ons deelden. Vijf verschillende stemmen, vijf verschillende situaties. Elk verhaal laat op z’n eigen manier zien hoe veerkracht eruit kan zien. Hun volledige verhalen zijn te lezen op onze site.
Wij zijn er. Voor iedereen die te maken krijgt met borstkanker, patiënten, naasten en mensen met een erfelijke aanleg.
‘Het lukte me een uitweg uit mijn boosheid te vinden’
Cat Rose-Tran: ‘Op oudejaarsavond 2020 hoorde ik dat de borsttumor ondanks behandelingen nog steeds in mijn lichaam zit. Een nieuw behandeltraject werd gestart. Ik was zo boos, het voelde zo oneerlijk. Maar gelukkig lukte het me daar een uitweg uit te vinden. Ik kwam in contact met lotgenoten. Dat was zo’n verademing. Het gevoel van erkenning, herkenning en gezien worden is enorm troostend.’ Eén van die lotgenoten werd een dierbare vriendin. ‘Toen zij overleed was dat een zware klap. Maar ik realiseerde me: Het verdriet is de prijs die ik betaal voor de liefde die ik heb ervaren. En hoewel die prijs ontzettend hoog is, zou ik er niets van hebben willen missen.’
‘Ik realiseerde me dat ik voor mezelf moet zorgen’
Wiesje Simons: ‘Mijn ex verliet mij toen ik ziek was. Ik had al mijn aandacht nodig om mezelf overeind te houden. Het fysieke stuk was maar een deel. De emotionele en mentale impact van kanker is minstens zo belangrijk. Pas na het medische traject realiseerde ik me dat ik voor mezelf moet zorgen. Thema’s zoals zelfzorg, zelfliefde, keuzes maken die goed zijn voor míj. Coaches en mentoren hielpen me in dat proces, om de kracht in mezelf te vinden. Uiteindelijk heeft dat mij innerlijke rust, vertrouwen en energie gebracht.’
‘We pakten zelf de regie’
Debora Heijne: ‘Ik had zo gehoopt dat mijn gevoel niet klopte… maar er waren kwaadaardige cellen gevonden. ’s Nachts voelde ik eigenlijk pas de mokerslag van dat nieuws. Mijn man John, hij is fotograaf, zei: ‘We gaan dit samen doen! En ik ga alles fotograferen.’ Ik werd er blij van; het gaf ons houvast. We pakten zelf de regie in een tijd waarin er veel in je leven gebeurt. John was er steeds bij, met zijn camera. Mede door zijn mooie foto’s, die ons verbonden, vond ik het niet moeilijk om na de amputatie mijn platte borst te accepteren. Ik heb mijn lichaam weer omarmd.’
‘Het bevolkingsonderzoek moet anders’
Ineke van den Heuvel: ‘In 2018 kreeg ik borstkanker. Ik hoorde dat mijn borstklierweefsel zó dicht is, dat een tumor eigenlijk niet te zien is op een mammografie. Ik ging elke twee jaar naar het bevolkingsonderzoek. De uitslag van het bevolkingsonderzoek was telkens hetzelfde: geen borstkanker aangetroffen. Maar ik voelde een verdikking en er bleek wél een tumor te zitten. Dat werd pas gezien met een MRI. Sindsdien strijd ik voor een aanpassing van het bevolkingsonderzoek. Ik wil dat vrouwen geïnformeerd worden over de dichtheid van hun borstklierweefsel, door dit te vermelden bij de uitslag. Als een vrouw dit weet, moet ze kunnen kiezen voor aanvullend onderzoek. Zodat er geen tumor in de borst wordt gemist.’
‘Mijn kanker is een lastige, maar goede vriend’
Marika Smits: ‘Ik hoorde zes jaar na mijn borstkankerdiagnose dat er plekjes op mijn lever gevonden waren. Uitzaaiingen. En toch hoorde ik die innerlijke stem, die mij toeriep: ‘Je bent je ziekte niet!’ Ja, dat is waar! Die boodschap moet ik niet vergeten. Ik leef met ‘mijn’ kanker als met een lastige maar goede vriend. Niemand heeft hetzelfde verhaal, dezelfde angsten of dezelfde vooruitzichten, maar we hebben allemaal onze twijfels en onzekerheden om mee te leven zolang het ons gegeven is.’
Er zijn verschillende vormen van hulp en ondersteuning bij het (her)vinden van veerkracht tijdens of na (borst)kanker. Ben jij daarnaar op zoek? Op Kanker.nl vind je verschillende apps die jou misschien kunnen helpen, bijvoorbeeld om minder te piekeren of om met stress om te gaan. Kijk hier.